Hoe voelt het om in Holland Rijnland een woning te zoeken? Dat vroegen wij aan ruim 170.000 ingeschreven woningzoekenden bij Huren in Holland Rijnland. Met de uitkomsten willen we de woonruimteverdeling toekomstbestendig maken, op basis van feiten én de stem van woningzoekenden zelf.
Eén ding is wel duidelijk: dé woningzoekende bestaat niet. We onderscheiden vier typen ingeschreven personen: de spoedzoeker, de spoedwenszoeker, de wenszoeker en de voorzorginschrijver. In de komende weken lichten we ze elk uit. We beginnen met de groep die de hoogste nood ervaart: de spoedzoeker.
Wie is de spoedzoeker?
Iemand die zelf aangeeft zo snel mogelijk te willen of móéten verhuizen, bijvoorbeeld door een scheiding, een ongeschikte woonsituatie of dreigende dakloosheid. Zij geven verder aan dat zij minimale eisen hebben voor de woning die ze zoeken. Dit is 12%, en dus ongeveer 19.500 van de mensen die ingeschreven staan bij Huren in Holland Rijnland.
Deze spoedzoeker:
- Is meestal jong: 56% is 35 jaar of jonger
- Is vaak alleenstaand (46%) of alleen met kinderen (18%)
- Heeft geen geschikte of eigen woonruimte: 29% woont bij ouders, 19% in een tijdelijke woonoplossing en 6% heeft geen vaste woon- of verblijfplaats
- Zoekt iets vaker in de duurdere prijsklassen: 52% zoekt boven de € 765 per maand
Wat zij nodig hebben:
Perspectief en vertrouwen (43%) en niet te lang wachten (27%). Hun beleving is zwaar: 88% ervaart het zoeken als negatief. Perspectief uit zich bij deze groep uit zich in het volgende gevoel: “mijn leven staat stil, ik sta er alleen voor, geef me duidelijkheid en hoop.” Zij willen:
- Inzicht wanneer je echt kans maakt.
- Gevoel hebben van regie: niet voor niets reageren, wat kun je nu doen om je kansen te verbeteren?
- Bevestiging dat je niet wordt overgeslagen en je gezien wordt. De persoonlijke situatie moet meewegen in je kans op een woning.
In hun eigen woorden:
“Ik wil niet klagen, ik wil alleen een kans. Een plek om eindelijk thuis te komen.”
“Eenzaam. Hopeloos. Op zoveel mogelijk opties reageren, maar er gewoon niet tussenkomen.”
“Verdrongen voelen om woningnood en geen uitzicht zien als je vanaf je 18 jarige leeftijd ingeschreven staat maar op 28 jarige leeftijd nog steeds bij je ouders woont.”
Achter de wachtlijstcijfers zitten mensen die vooral willen weten waar ze aan toe zijn. Dat nemen we mee in de gesprekken met gemeenten om te komen tot een nieuwe regeling voor woonruimteverdeling.
2-pager onderzoek Woonruimteverdeling: Beleving en waarden van woningzoekenden
